Κυριακή, Μαρτίου 11, 2007

Γιάλομ Ίρβιν, "Η θεραπεία του Σοπενάουερ"

Απ’ τις πρώτες σελίδες του βιβλίου, ο αναγνώστης «εισβάλλει» στον πυρήνα του προβλήματος της ζωής, δηλαδή … στον θάνατο, εφόσον ο κεντρικός ήρωας, ο ψυχίατρος Τζούλιους μαθαίνει ότι πάσχει από καρκίνο του δέρματος, κι ότι έχει μπροστά του ένα χρόνο «υγιούς ζωής». Παρακολουθούμε τα βήματα που τον φτάνουν στη συνειδητοποίηση, τις αντιδράσεις και τις εσώτερες σκέψεις του – καθώς και τις αντιδράσεις των άλλων, των συναδέλφων, των πελατών, των μαθητών του. Χαρακτηριστικές οι σελ. 32-34, στις οποίες ο Τζ. ανακοινώνει την είδηση στην «ομάδα υποστήριξης ψυχοθεραπευτών» και… «έπειτα σα να συμφώνησε όλη η ομάδα πως δε χρειάζονταν άλλα λόγια. Τα τελευταία 20 λεπτά έκατσαν όλοι σιωπηλοί. Στις ομάδες οι μακριές σιωπές είναι συνήθως γεμάτες αμηχανία, αυτή όμως ήταν διαφορετική, σχεδόν ανακουφιστική. Ο Τζ. ομολόγησε με μεγάλη απροθυμία ότι αυτή τη σιωπή την ένιωσε «ιερή». Αργότερα σκέφτηκε πως εκείνη την ώρα τα μέλη της ομάδας δεν εξέφραζαν μόνο το πένθος τους. Έβγαζαν το καπέλο, στέκονταν προσοχή, συνδέονταν με τη ζωή του και τον τιμούσαν».
Και παρακάτω (σελ.34):
Η παρουσία του θανάτου στη σκηνή τον έφερνε πιο κοντά στην αληθινή συνειδητοποίηση. Όχι ότι έγινε σοφότερος. Απλώς η αφαίρεση των περισπασμών- της φιλοδοξίας, του σεξ. πάθους, των χρημάτων, της κοιν. θέσης, της επιβεβαίωσης από τους άλλους, της διασημότητας- του προσέφερε μια πιο καθαρή ματιά. Μια τέτοια αποδέσμευση δεν ήταν η αλήθεια του Βούδα; ‘Ισως ναι, εκείνος όμως προτιμούσε τον δρόμο των αρχαίων Ελλήνων: όλα με μέτρο. Χάνουμε πάρα πολλά από την παράσταση της ζωής αν δε βγάλουμε ποτέ το σακάκι μας και δεν μπούμε στο χορό. Γιατί να τρέξουμε στην έξοδο νωρίτερα απ’ την ώρα που κλείνει;
Στην υπόθεση εισχωρεί «ορμητικά» και ο συμπρωταγωνιστής Φίλιπ, ένας ιδιόρρυθμος παλιός φίλος του Τζ., με τον οποίο οι συνεδρίες, δηλ. η θεραπεία, είχαν φτάσει σε αδιέξοδο. Σε μια παρόρμηση της στιγμής (που εξηγείται στη συνέχεια) ο Τζ. τον αναζητά, για ν’ ανακαλύψει σοκαρισμένος ότι ο Φίλιπ δεν του αναγνωρίζει καμιά επιτυχία, έχει στραφεί κι αυτός σ’ ένα είδος ψυχιατρικής («φιλοσοφική συμβουλευτική» ονομάζεται), εξακολουθεί να είναι νεκρωμένος συναισθηματικά, να είναι αντικοινωνικός και μονόχνωτος. Η συνάντησή τους καταλήγει σε μια πρωτότυπη συναλλαγή: ο Φίλιπ θα μυήσει τον Τζ. στη θεωρία του Σοπενάουερ ( ο οποίος τον βοήθησε στο παρελθόν ν’ απαλλαγεί από τις προσωπικές του εμμονές) κι ο Τζ. σε αντάλλαγμα θα κάνει την απαιτούμενη εποπτεία στην ψυχοθεραπεία, για να γίνει επίσημα ο Φ. ψυχοθεραπευτής. Ο Τζ. αρχικά δε δέχεται, γιατί θεωρεί ότι ο Φίλιπ δεν είναι «έτοιμος» να γίνει ψυχοθεραπευτής, κι έτσι τον πείθει να συμμετάσχει στην ψυχοθεραπευτική του ομάδα ως ασθενής, επί 6 μήνες! (διάλογος πολύ δυνατός, σελ. 101-106)
Όσο προχωράει λοιπόν η παράδοξη αυτή σχέση, το ενδιαφέρον αυξάνεται. Ο Φίλιπ είναι πολύ ισχυρή προσωπικότητα, και σίγουρα «δίνει» κι αυτός με τη σειρά του στον Τζ. Παρακο-λουθούμε τις συνεδρίες, γνωρίζουμε από κοντά τα πρόσωπα που συμμετέχουν σ’ αυτές, ενώ παράλληλα, σχεδόν κεφάλαιο παρά κεφάλαιο, παρατίθενται στοιχεία από τη ζωή του Σοπενάουερ (είναι στοιχεία τεκμηριωμένα, βασισμένα σε γράμματα και ντοκουμέντα μιας ζωής στερημένης από αγάπη και γονεϊκή στοργή, δοσμένα με πολλή γλαφυρότητα, καθόλου κουραστικά). Τα στοιχεία αυτά φωτίζουν τη σκοτεινή προσωπικότητα του Φίλιπ, μας τον κάνουν πιο «ανθρώπινο», πιο κατανοητό, πιο συμπαθή, μας γίνεται σαφές το γιατί βρήκε αποκούμπι και δύναμη στον Σοπενάουερ και γιατί όλα οι άλλες διέξοδοι του φαίνονται ανούσιες.
Ο αναγνώστης καταπλήσσεται διαρκώς: αρχικά, η παρουσία του αρνητικού, αντικοινωνικού, αναισθητοποιημένου Φίλιπ στην ομάδα είναι εντυπωσιακή: σχεδόν παραμερίζει τον Τζ. (ο οποίος, πολύ ανθρώπινα, …ζηλεύει και, τέλος πάντων, μας εκμυστηρεύεται την εσωτερική του σύγκρουση) με τις σοφές, μετρημένες και απροσδόκητες απαντήσεις του. Οι συναντήσεις, δηλαδή, δεν κινούνται στο κλισαρισμένο πρότυπο των ψυχιατρικών συνεδριών, όπως θα περίμενε κανείς (που κι αυτό ακόμα, θα’ χε παρόλ’ αυτά ενδιαφέρον!!). Ο έλεγχος ξεφεύγει πολλές φορές από τον συντονιστή της ομάδας Τζ., ο οποίος παρακολουθεί τη συνεδρία κατάπληκτος ή αμήχανος, πράγμα που τον καθιστά πολύ συμπαθή!! Όλοι τώρα έχουν γίνει πρωταγωνιστές, γιατί έχουν μια προσωπική ιστορία ο καθένας και ωριμάζουν μέσα από τις συγκρούσεις.
Η μεγάλη τομή έρχεται όταν επιστρέφει η Παμ απ’ το «ταξίδι αυτογνωσίας» στο Θιβέτ! Όλοι μιλούσαν στις προηγούμενες συνεδρίες με πολλή συμπάθεια γι’ αυτήν, αλλά όταν έρχεται αποκαλύπτεται η πιο αρνητική, κακιά πλευρά της: ήξερε τον Φίλιπ πριν από 20 χρόνια και τρέφει τρομερό μίσος γι’ αυτόν! Το γεγονός αυτό δρα καταλυτικά στο ν’ αποκαλυφθούν στοιχεία απ’ το παρελθόν, αλλά και ν’ αναπτυχθούν δυνάμεις μερικές φορές ανεξέλεγκτες (μίσος, ζήλεια, κ.λ.π.)
Πίσω απ’ όλ’ αυτά, σα φόντο, είναι η σκιά του επικείμενου θανάτου του Τζ., σκιά που αναγκάζει τους θεραπευόμενους να ξεχωρίζουν την ουσία και να περιστρέφουν τα θέματα συζήτησης γύρω απ’ την αξία της ζωής και του θανάτου. Αυτό άλλωστε υποβάλλεται κι απ’ τα motto (συνήθως αποσπάσματα του Σοπενάουερ) που αναφέρονται κατά κανόνα στη ζωή- θάνατο.
Πρόκειται, επομένως, για μια «μυθιστορηματική μελέτη θανάτου», δοσμένη κατά τη γνώμη μου με εξαίσια τεχνικό τρόπο, γιατί κινείται σε πολλά επίπεδα: υπάρχει πλοκή, ήρωες, δράση, διάλογοι, ωρίμανση, βίωμα σε πρώτο επίπεδο, πράγμα που σημαίνει ότι κι ένας ανυποψίαστος από φιλοσοφία αναγνώστης μπορεί να το παρακολουθήσει με πολύ ενδιαφέρον. Παρ/λα, όμως υπάρχει και βάθος φιλοσοφικό (και ψυχολογικό), και μάλιστα παρατίθενται έμμεσα και αντικρουόμενες στάσεις ζωής (/θανάτου): το ταξίδι της Παμ στην Ινδία είναι αφορμή να δοθεί βιωματικά η «ανατολική» προσέγγιση του θανάτου (αποχή- ο πόνος προκαλείται από την «προσήλωση»- αντίδοτο η κατάργηση του εαυτού, της επιθυμίας, κ.λ.π.)΄. Βέβαια, εντέλει η Παμ δίνει την προσωπική της απάντηση (σελ. 220): «Είναι αραγε τόσο αγωνιώδης η ζωή, ώστε να πρέπει να τη θυσιάσουμε για την αταραξία»;
Άλλα χαρακτηριστικά σημεία:
Ο Χάιντεγκερ μίλησε για την αντίσταση στον περιορισμό των δυνατοτήτων. Για την ακρίβεια, τη συνέδεσε με το φόβο του θανάτου. Ο θάνατος, έλεγε, είναι η μη δυνατότητα περαιτέρω δυνατότητας.
Motto: Ο άνθρωπος είναι αδύνατον να ζήσει μια ευτυχισμένη ζωή. Το καλύτερο που μπορεί να κατορθώσει είναι μια ηρωική ζωή.

Η άρνηση του Φίλιπ για ζωή και συναίσθημα, υποστηριγμένη γερά από τη θεωρία του Σοπενάουερ, αρχίζει σιγά σιγά και παρουσιάζει ρωγμές. Εδώ είναι η μεγάλη τέχνη του Γιάλομ- χωρίς κλισέ και διδακτισμούς, μέσα από φυσιολογικούς διαλόγους αλλά και πολύ ουσιαστικούς, δείχνει πώς ωριμάζουν όλοι και μετεξελίσσονται.

επιμέλεια: Παπαγγελή Χριστίνα

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Γνωσιακές-συμπεριφοριστικές μέθοδοι τραιναρίσματος επεξεργασίας αρνητικών σκέψεων, πεποιθήσεων και ενδιάμεσων πεποιθήσεων (προέλευσης Α. Beck)

1. Εντοπισμός αρνητικής σκέψης (π.χ. μήπως δεν είναι γνωσιακή θεραπεία, αλλά θεραπεία της κυράς μας της μαμμής). Καταγραφή της. Σε περίπτωση μη εντοπισμού συγκεκριμένης αρνητικής σκέψης, γίνεται συζήτηση για αρνητικές σκέψεις των παχύσαρκων, έστω και αν ο θεραπευόμενος είναι πετσί και κόκαλο.

2. Παρουσίαση στον θεραπευόμενο ενός φύλλου χαρτιού με παιδαριώδη σχηματική απεικόνιση και επεξήγηση αρνητικών σκέψεων, με τίτλους που δεν βγάζουν κανένα νόημα. Συζήτηση αδυναμίας του θεραπευόμενου να καταλάβει τι διάολο σημαίνουν αυτά. Διαβεβαίωση του θεραπευτή ότι 99 στους 100 ασθενείς του (SIC) καταλαβαίνουν με την πρώτη περί τίνος πρόκειται και συνεργάζονται καταγράφοντας σκέψεις τους. Επίκληση του επιχειρήματος ότι και στο Ινστιτούτο χρησιμοποιούν την ίδια σελίδα.

3. Πρόταση για βιβλιοθεραπεία. Υπόδειξη βιβλίων, που μιλούν όμως για γνωσιακή θεραπεία και όχι εκείνη της κυράς μας της μαμμής. Συνειδητοποίηση από τον θεραπευόμενο ότι έχει μπόλικες αρνητικές σκέψεις. Καταγραφή τους. Παρουσίασή τους στο θεραπευτή. Αμηχανία του θεραπευτή («Μα εγώ μετά βίας βγάζω μία αρνητική σκέψη από τους πελάτες μου και εσείς μου φέρατε τόσες!»–Θα κάνει πως ξέχασε τι έλεγε προηγουμένως για τους 99 στους 100).

4. Υπόδειξη στο θεραπευόμενο να βάλει σε διαφορετικές στήλες τις αρνητικές σκέψεις και να συμπληρώσει όλες τις στήλες (Assumptions, ενδιάμεσες αρνητικές σκέψεις, πεποιθήσεις, ενισχυτικά γεγονότα για την εμπέδωση των πεποιθήσεων, αμφισβήτηση, εναλλακτική πρόταση, πως αισθάνεσαι μετά την πρόταση που έκανες εσύ ο ίδιος). Αφιέρωση ειδικής συνεδρίας για την διευκρίνιση ότι core beliefs ερμηνεύεται στα ελληνικά «πυρηνικές πεποιθήσεις» και όχι «κεντρικές πεποιθήσεις». Επεξήγηση ότι έτσι το ερμηνεύουν στο Αιγινήτειο και επομένως έτσι είναι η ελληνική γλώσσα. Παράθεση επιχειρήματος ότι core ερμηνεύεται μόνο πυρήνας, πυρηνικό, στο αγγλοελληνικό λεξικό Divry’s (=Γεωργίου Κωνσταντοπούλου εκ Δίβρης).

5. Χωρίς να εξεταστούν οι ήδη εντοπισθείσες αρνητικές σκέψεις, ψάχνουμε και για άλλες. Αναπομπή της λίστας στο θεραπευόμενο με υπόδειξη για πιο γεωμετρικά καλαίσθητη σχεδίαση των στηλών των βαθμών επεξεργασίας κάθε αρνητικής σκέψης. Επανυποβολή στο θεραπευτή σε επόμενη συνεδρία.

6. Self disclosures του θεραπευτή προς το θεραπευόμενο, ώστε ο τελευταίος να καταλάβει τι λάθη κάνει και να τα γράψει. Να γράψει και τις αμφισβητήσεις που θα κάνει ο ίδιος στις δικές του αρνητικές σκέψεις, καθώς και πόσο ωραία νιώθει τώρα που έκανε τη δουλειά όλη μόνος του.

7. Συζήτηση, κατόπιν απορίας του θεραπευόμενου για την Judith Beck και το Βιβλίο της Εισαγωγή στη Γνωσιακή Θεραπεία-Cognitive Therapy, Basics and Beyond, ως προς ανάγκη δόμησης της συνεδρίας, εξαγωγή συμπερασμάτων, σύνδεση με την προηγούμενη συνεδρία, ανάγκη να συνοψίσει ο θεραπευόμενος στο τέλος της θεραπείας τι κατάλαβε και τι δεν κατάλαβε, διαδικασία με οποία οδηγούμαστε από την αρνητική σκέψη στην ενδιάμεση πεποίθηση και μετά στην πεποίθηση. Θα πρέπει να εξηγηθεί στο θεραπευόμενο (αφού συμπληρωθούν τουλάχιστο 65 ώρες συνεδριών) ότι αυτά δεν είναι απόλυτα («Ναι, υπάρχουν ορισμένοι άκαμπτοι συνάδελφοί μου που ακολουθούν αυτή τη δομημένη τεχνική. Όμως έχει γραφτεί – πού; στον Τηλεθεατή;- ότι αυτό κουράζει τους ασθενείς, και πράγματι όλοι οι ασθενείς μου, μου έχουν έρθει παρακαλώντας με, ικετεύοντάς με να μιλάμε ελεύθερα γιατί δεν αντέχουν αυτή τη δόμηση. Εγώ επειδή ενδιαφέρομαι πραγματικά για αυτούς και τους αγαπάω, δεν κάνω δόμηση, για το καλό τους»)

8. Συζήτηση για άλλο είδος θεραπείας που έμαθε ο θεραπευτής ότι κάνουν στο εξωτερικό, και το οποίο έχει σχέση με τη γνωσιακή θεραπεία επειδή δίνει απαντήσεις π.χ. γιατί ο ασθενής νιώθει κατώτερος, ή ότι τον δουλεύουν.

9. Ανακάλυψη ότι υπάρχουν στο φάκελο του θεραπευτή πολλές δεκάδες αρνητικών σκέψεων που λιμνάζουν επί μήνες, χωρίς να έχουν συζητηθεί. Επιχειρήματα για ανατροπή των ισχυρισμών του θεραπευόμενου («Μα εσείς φταίτε για τη διαχείριση του χρόνου, εγώ απλώς συζητάω αυτά που φέρνετε εσείς στη συνεδρία! Κοιτάξτε πως χαμογελάω σαν αυθόρμητο παιδί!»).

10. Ο θεραπευόμενος θα μπορούσε να επικοινωνήσει με με e-mail με άλλο γνωσιακό συμπεριφοριστικό θεραπευτή, πρώην μπάτσο, και να λάβει την απάντηση («Στη γνωσιακή θεραπεία υπάρχει πάντα δομή, επαγγελματικότητα και πάντοτε σαφής χρονικός ορίζοντας»). Η φράση «σαφής χρονικός ορίζοντας», μπορεί να χτυπήσει σαν καμπάνα στο μυαλό του θεραπευόμενου. Επικοινωνία με το θεραπευτή του.

11. Ο θεραπευτής μπορεί να στείλει μήνυμα SMS στο θεραπευόμενο, να μη ζητάει σαφή χρονικό ορίζοντα, επειδή «έχει διαταραχή προσωπικότητας» (πρώτη φορά να του το πει με SMS) και επομένως έχει «πολλή, πολλή, πολλή δουλειά ακόμα!»

12. Ο θεραπευτής, χωρίς να ακολουθήσει τη μέθοδο που περιγράφει η Judith Beck, για μετάβαση από αρνητικές σκέψεις σε ενδιάμεσες πεποιθήσεις, πρέπει να πετάξει στη μούρη του θεραπευόμενου ό,τι «πυρηνικές» πεποιθήσεις πρέπει να έχει (προσέξτε –όχι «έχει») ο θεραπευόμενος, αφού του έχει διαγνώσει τη συγκεκριμένη διαταραχή (ίσως να είναι η συγκεκριμένη διαταραχή που έχει αναλάβει σαν εργασία να παρουσιάσει σε ομήγυρη εκλεκτών θεραπευτών, οπότε ο πελάτης γίνεται guinea pig). Έτσι, θέλει δεν θέλει, ο θεραπευόμενος έχει δύο επιλογές ή να κάνει το θύμα, αποδεχόμενος πεποιθήσεις που δεν του πάνε, ή να πάει αλλού. Μπορεί ο θεραπευόμενος να ρωτήσει με e-mail μια άλλη θεραπεύτρια τι να κάνει. Σε μια τέτοια περίπτωση, εκείνη θα πρέπει να του απαντήσει, μεταξύ άλλων, ότι «πρέπει να συζητήσετε το θέμα με το θεραπευτή σας. Αν πάτε σε άλλο θεραπευτή μην παραλείψετε να του αναφέρετε το λόγο διαφωνίας σας με τον προηγούμενο».

13. Ο λόγος του προηγούμενου είναι προφανής. Για την περίπτωση που ο θεραπευόμενος το κρύψει από το νέο θεραπευτή του, θα πρέπει να ζητηθεί εκ των προτέρων από τους συναδέλφους να δείξουν συναδελφική αλληλεγγύη. Κανένας δεν πρέπει να δέχεται άνθρωπο που υποτίμησε τη διάγνωση και διαδικασία –καλή ή κακή- άλλου συναδέλφου.

14. Μπορεί να γίνει δεκτό αίτημα του θεραπευόμενου για γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία μέσω μερικών e-mails, επι αμοιβή. Φυσικά στην αμοιβή περιλαμβάνονται 40 λεπτά για τη λήψη του μηνύματος και άλλα 40 λεπτά για την αποστολή της απάντησης, επειδή το computer του θεραπευτή είναι αργό και καθυστερεί στην πρόσβαση στο Ιντερνέτ και θα το αλλάξει ….. το Μάιο. Το περιεχόμενο των απαντητικών μηνυμάτων πρέπει να περιέχει μόνο διευκρινιστικές ερωτήσεις, χωρίς να οδηγεί σε κάποιο γνωσιακό συμπέρασμα. Παράλληλα να του μαθαίνει μερικά κόλπα για να θυμάται ονόματα (π.χ. για να θυμάσαι τον Γαβριήλ Γαβριηλίδη, να έχεις στο μυαλό σου το ΓΑΒ-ΓΑΒ του σκύλου).

15. Θα πρέπει να καταγγελθεί σαν απαράδεκτη η άποψη της Judith Beck, σύμφωνα με την οποία «είναι δυνατόν να υπάρχει και αρνητική σκέψη που να είναι αληθινή και στην περίπτωση αυτή ο θεραπευτής αντί να την αμφισβητεί, βοηθάει τον θεραπευόμενο να επιλύσει το βασικό του πρόβλημα». Αυτό φέρνει σε δύσκολη θέση το γνωσιακό θεραπευτή που έχει σαν στόχο του να δουλεύει μόνο από τα συγκεκριμένα γνωστικά λάθη, τα οποία έχουμε μάθει απέξω κι ανακατωτά. Διαφορετικά ανοίγει το κουτί της Πανδώρας και ….. Δεν είναι δουλειά του γνωσιακού θεραπευτή να ασχολείται με άλλο πρόβλημα (π.χ. αν έχασε τη δουλειά του ο θεραπευόμενος) εκτός από το να τον βοηθήσει να συνειδητοποιήσει τις στάνταρντ αρνητικές σκέψεις που κάνει.

16. Μπορεί τέλος να ανακαλύψει ο θεραπευτής (με καθυστέρηση 3 μηνών) ότι έχει ξεχάσει συγκεκριμένο κείμενο, το οποίο είχε υποσχεθεί να διορθώσει ως προς τη διαδικασία των αρνητικών σκέψεων. Τότε του λέγει «α νόμιζα ότι τα κάνατε με άλλο θεραπευτή το καλοκαίρι!».

17. Τελευταίο επιχείρημα, μετά από 70 ώρες συνεδριών, ο θεραπευτής μπορεί να πει «ε, αν τελικά δεν είστε ευχαριστημένος από την προσέγγισή μου, μπορείτε να πάτε σε άλλο θεραπευτή» (έχοντας βέβαια φροντίσει να σαμποτάρει επιτυχώς μια παρόμοια προσπάθεια προσέγγισης άλλου θεραπευτή). Αν ο θεραπευόμενος ζητήσει από το θεραπευτή του να του συστήσει κάποιον άλλον, εκείνος πρέπει να κάνει πως δεν ξέρει κανέναν. Μπορεί να προσποιηθεί μόλις γύρισε από σπουδές που έκανε στη Μαδαγασκάρη και δεν ξέρει ούτε έναν.

18. Οι θεραπευτές δεν πρέπει να νιώθουν άσχημα όταν διαχειρίζονται αρνητικές σκέψεις με αυτό τον τρόπο. Με τη διαδικασία αυτή ο θεραπευόμενος θα ξεχάσει την αρχική αιτία που τον ενοχλούσε και θα έχει αγανακτήσει με το θεραπευτή του (=θα μπορούσε να αποτελέσει κάποια βερσιόν ομοιοπαθητικής!) Επίσης, όταν ο θεραπευόμενος πάψει να αγανακτεί κατά του θεραπευτή (που δεν δίνει λογαριασμό σε κανένα και δεν νιώθει ποτέ άσχημα για το «έργο» του), σημαίνει ότι είναι κοντά στο τέλος της θεραπείας.

19. Γενικά ο Γνωσιακός θεραπευτής πρέπει να είναι ένα αυθόρμητο παιδί, απαλλαγμένο από οποιοδήποτε αίσθημα ενοχής, ευχάριστο στην παρέα του, που θα αντιμετωπίζει τα πάντα με ένα χαμόγελο και δεν θα κρατάει άσχημες σκέψεις στο κεφάλι του.


Profitable cognitive behavior techniques employed by psychotherapists (psychologists) in Greece in order to extend indefinitely the length of therapy (Taken from A. Beck and distorted in a Greek style).

(renewed)

1. Spotting the negative thought (cognitive error), for instance, examining if the therapy followed is a cognitive behavior therapy or a charlatan therapy. Writing it down. In case such a spotting of the negative thought is not producing any results, the therapist asks the patient to discuss about negative thoughts related to obesity, even if the patient is not oversized at all.

2. Giving to the patient a page with a childish outline and drawings and explanation of the usual negative thoughts, which doesnʼt make any sense at all, probably because the person who drafted it, was in a mental disarray. Discussing about the patients inability to understand what in the hell all these mean. The therapist is assuring the patient that 99% of his patient understand the meaning of the particular page and cooperating fully, writing down their negative thoughts. In addition the //Established Authority// uses them.

3. The therapist is proposing the patient to start reading books (bibliotherapy). However the recommended books describe a cognitive therapy which is totally different from the followed one at this time. The patient is understanding that he has a lot of negative thoughts. He is writing them down. He is presenting them to the therapist. The therapist feels embarrashed. (“I told you that with a difficulty I extract one single negative thought from my patients and you already brought me so many!”). The therapist forgets what he told about 99% understand at once and cooperating fully with the therapist analyzing their negative thoughts.

4. The therapist makes remarks to the patient about putting the negative thoughts in one column, while using other columns for the assumptions, intermediate core beliefs, reinforcing events, alternative suggestions, how he feels after his own suggestions. Spending a whole session on trying to explain to the patient the fact that the word “core” in core beliefs is translated into Greek with “nuclear”, “nuclear beliefs” and not core beliefs, as the ignorants believe. This is supported by two arguments. First it is translated in such a way in the Eginiteion Psychiatric Hospital, where disagreement is not favored (May be,as part of the decentralization program, the Eginiteion Psychiatric Hospital assuming the task of keeping and elaborating the Greek Language, replacing the Academy of Athens). The second is that it is translated in such a way in the Divryʼs English-Greek dictionary, written by George Konstantopoulos from the village of Divry in the mountain Parnassos.

5. Without analyzing and elaborating the produced and stored negative thoughts, the therapist asks the patient to look for some more. The patientʼs list is continually rejected by the therapist with the recommendation to make the columns more and more stylish.

6. Self disclosures of the therapist, so that the patient can grasp them and write them down as an exercise. He has to challenge his own thoughts, and write down how he feels about doing all the work himself. The therapist asks the patient no to take any more pictures with his digital camera because she has put cream in her face and is glistening.

7. At the request of the patient, discussion is being made about Judith Beck and her book “Cognitive Therapy, Basics and Beyond”, relating to the need for structuring the sessions, need for extracting some conclusions at the end of the session, bridging with the previous session, need for resuming at the end, realizing what the patient understood and what he didnʼt, about the process followed in order to arrive to a negative thought, intermediate belief, core belief etc. After having completed approximately 65 hours of sessions the patient realized from the words of his therapist that all these are not absolute. (“Yes, there are some colleagues of mine that follow this strict procedure. However it is written (where?) the patient is tired out of this, and in fact all my patients have come begging me, imploring me to talk freely, because they canʼt sand the structuring of the session. An as I am interested in their welfare, I donʼt structure my sessions”). A therapist that respects himself never reads the following http://www.primarypsychiatry.com/asp...?articleid=332

8. Discussing about any other therapies that the patient is aware of and related to the cognitive and behavior therapy model, which might give the patient ideas that he is being cheated by his therapist.

9. Discovering that in the dossier kept by the therapist there are numerous negative thoughts given by the patient which have not been elaborated for months. The therapist can disarm the patient by saying “the structure and the time used during the therapy is your responsibility. You shouldnʼt produce so many ideas during the session, Ha, ha ha, look how I smile like a “Spontaneous Child”!”

10. The patient could eventually contact thought email another cognitive behavior therapist, an ex cop, and receive the following answer: “In the cognitive behavior therapy there is always a structure, professionalism, and a clear timetable. The word “clear timetable” sounds like a bell in the patientʼs mind. He contacts his therapist.

11. The therapist could eventually send an SMS message to the patient asking him not to ask for a “clear timetable”, because he has been diagnosed as “borderline” (the diagnosis is sent though SMS) and there is a lot, a lot of work be done. The differences between psychologists/therapists from psychiatrists/ therapists is that the psychologist have a low self esteem and a disguised mental handicap. In Greece the majority of the mental patients are women. The majority of psychologists/therapists are also women. That means that a mentally handicapped woman would make an option, either continue to be a mental patient for the rest of her life, or become a psychotherapist. With psychiatrists we see something different. They have clinical experience in clinics and hospitals, while the psychologists have little or nothing. The //Established Authority// offers them supervised sessions that end in a few months with the therapist saying “We have now concluded our therapy, Good-by!”)

12. The therapist, without following the method described by Judith Beck, for moving from negative thoughts, to intermediate beliefs and core beliefs, could eventually throw to the patientʼs face whatever “nuclear” beliefs (what Americans call “core beliefs”) the patient should have (yes! Should have!) by virtue of the diagnosis of borderline personality disorder being already made. That means that in Greece first the therapist makes the diagnosis –usually at the bank when waiting for a bank loan- and afterwards looks for the “nuclear” beliefs that the patient was supposed to have. The diagnosis should be what the therapist has presented in her //Established Authority// as a difficult case, with imaginary behavior of her patients and has received with a general applause from the participants in the meeting. The patient is not entitled to disagree. If he objects the “nuclear” belief “the world is hostile and dangerous” he has to live with it. The therapist is never mistaken, especially if the patientʼs objection can make the therapist loose his diploma from the //Established Authority//.

13. The patient could contact by email another therapist. She might answer “you should go back to your therapist and discuss again the issue with him. You shouldnʼt break the relationship”. If you go to another one, the first thing to discuss in the disagreement with your previous therapist.

14. The patient could eventually visit another therapist (male) who is the boyfriend of the previous female therapist and one of the supervisors of the //Established Authority//. The established practice requires every cognitive therapist to contact every colleague of his or hers to find out whether the patient has escaped from them and seeks therapy elsewhere. When a patient escapes therapy, he is treated in a way resembling neutrality of foreign ships during a war blockade. They give description not only of his name, but also of his face, his height, weight, hair etc, so that they exclude that the escapee uses a false identity. The supervisor, after collecting the fees of two visits (2X70=140 Euros, or $ 100) could say to the patient:
THERAPIST (male): I canʼt accept you for therapy because I shall be treating your wife in the same time.
PATIENT: No, my wife has told you that she doesnʼt like to initiate therapy with you.
THERAPIST: But she might change her mind!
PATIENT: So you donʼt accept me?
THERAPIST: You should go back to your previous therapist.
The therapist can disguise herself when rejects an escaped patient by saying “I noticed that you eat meat more than twice a week. I know a therapist that is suited for you. There is no point of discussing other problems. I donʼt want to hear anymore. Go!” (Something similar happened to me!)

15. The reason for such a procedure followed is obvious: Solidarity is the key for the survival of the incompetent professionals. A therapist should never accept anybody who has undervalued the colleagueʼs opinion.

16. The therapist can accept the patientʼs proposal for a cognitive behavior therapy through email. In the cost of one hour e-mail session the patient is charged for 40 minutes that are required for receiving the message and 40 more for sending the answer, because the therapistʼs laptop is very slow and will be replaced later in May. The messages include material totally depleted of cognitive behavior material , for instance “ I should teach you how to remember names. For Mike Goof, you should remember Mikey and Gooffy.”

17. Judith Beck says in her book Cognitive therapy, Basics and beyond that “when there is a negative thought that is true –related to a fact –the therapist, instead of challenging the thought, should concentrate on how to help the patient solve the problem”. This is very embarrassing for the therapist because he or she has learned in the //Established Authority// only a photocopied textbook of 90 pages that includes all the cognitive therapy and no-one has ever heard of Judith Beck in his life. The usual symptoms treated by the cognitive therapist is “Oh my God I canʼt wake up at 7,00 in the morning”, “I canʼt stop eating”, “My boyfriend the supervisor doesnʼt like me” etc. They are unable to deal with real human problems.

18. The therapist has the ultimate argument that present to the patient after completing about 70 hours of therapy: Since you are not pleased by my approach (nice word!) you should go to another therapist. Of course at the same time the therapist undermines all attempts of the escaped patient to be admitted to therapy by another therapist, as described above. If the patient asks the therapist for a recommendation the therapist might claim that she came to Greece after a lengthy stay in Madagascar for studies and doesnʼt know any other therapist

19. Therapists should never feel bad when they are dealing with patientʼs negative thoughts in such a way. By using the above procedure the patient shall forget the initial cause that brought him to therapy (it could be a sort of homeopathy treatment). When the patient ceases to feel indignant of his therapist, that means he is close to the end of therapy.

20. Generally speaking, the cognitive behavior therapist must be Spontaneous Child, free from any feeling of guilt, loved by his friends and colleagues, that would examine everything with a smile and would never keep bad thought in his/her mind.



MondDivi5i0n
Junior Member Join Date: Dec 2007
Posts: 6

My Humble Opinion
________________________________________
I am facinated with your picture of an extensive 'Old Boy' network of CBT therapists in Greece. If this is true, I would certainly suggest looking for a therapist that shows some affinity for the specific paradigm you subscribe to, rather than one that is a member of the network that labels themselves as CBT therapists. Something like, "Do you appreciate the work of..." might be a better question than, "Are you a CBT therapist?"

I have seen the benefits of the basic application of RET, a CBT technique or concept. I've seen angry people look at their anger and rework their initial emotional response through a cognitive process to effect a much different and healthier reaction.

Παραθέτω μια υπεύθυνη απάντηση από επιστήμονα αδιαμφισβήτητου κύρους:

Απάντηση από το DepNet

Θα ήθελα με την ευκαιρία του μηνύματός σας να σημειώσω ότι κατά την γνώμη μου η γνωσιακή - συμπεριφορική ψυχοθεραπεία δεν είναι μια θεραπεία των "ψυχολόγων" οι οποίοι τώρα τελευταία την ανακάλυψαν και την συστήνουν για πάσα νόσο.

Κατ'αρχάς να επισημάνω ότι ο θεμελιωτής της, ο Aaron Beck, είναι Αμερικανός ψυχίατρος και ανέπτυξε την θεραπεία στο Πανεπιστήμιο της Penssylvania στις αρχές της δεκαετίας του 1960, κυρίως για την θεραπεία της κατάθλιψης και στην συνέχεια για την θεραπεία των διαταραχών άγχους.

Σημαντική συμβολή στην θεμελίωση της θεραπείας είχε η κόρη του Judith Beck η οποία είναι κλινικός ψυχολόγος στο τμήμα Ψυχιατρικής του ίδιου Πανεπιστημίου. Αυτό που διακρίνει τους θεραπευτές αυτής της ψυχοθεραπείας είναι η σημαντική κλίνική πείρα, δηλαδή η επί χρόνια ενασχόλησή τους με πραγματικούς ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από σχετικά προβλήματα τα οποία μπορούν να θεραπευθούν με αυτή την θεραπεία. Αν και οι ψυχίατροι, εκ του αντικειμένου τους (ιατρική ειδικότητα με εξειδίκευση στην διάγνωση και θεραπεία των ψυχιατρικών διαταραχών) πληρούν συνήθως αυτό το κριτήριο, πολλοί ψυχολόγοι που δουλεύουν στην Ελλάδα δεν το πληρούν κατά την γνώμη μου, αφού το αντικείμενο των σπουδών τους δεν είναι η διάγνωση και θεραπεία νοσημάτων (αυτό το αντικείμενο καλύπτεται από τις ιατρικές σχολές).

Αυτό σημαίνει ότι οι ψυχολόγοι οι οποίοι είναι σε θέση να θεραπεύσουν ασθενείς πρέπει απαραιτήτως να έχουν σημαντική κλινική πείρα και τέτοια πείρα αποκτάται είτε με εργασία πολλών ετών στο εξωτερικό είτε με εργασία σε ψυχιατρικά τμήματα ή κέντρα ψυχικής υγείας κ.λ.π όπου και υπάρχει δυνατότητα εξέτασης και παρακολούθησης ασθενών με επίβλεψη.

Δεν γνωρίζω σε ποιο κέντρο αναφέρεστε αλλά από την περιγραφή που μου δίνετε μάλλον βγάζω το συμπέρασμα ότι πρόκειται για κάποιο μεταπτυχιακό πρόγραμμα το οποίο προφανώς δεν μπορεί να ανταποκρίνεται σε αυτή την περιγραφή, τουλάχιστον για τον θεραπευτή που αναφέρετε. Σίγουρα υπάρχουν ανάγκες εκπαίδευσης αλλά ίσως θα έπρεπε να το γνωρίζετε αυτό εκ των προτέρων, ιδιαίτερα μάλιστα αν πληρώνατε για την υπηρεσία αυτή.

Φυσικά παρόμοια περιστατικά μου έχουν αναφερθεί από διάφορους ασθενείς οι οποίοι επισκέφθηκαν ιδιώτες ψυχολόγους στα γραφεία τους, τις περισσότερες φορές νομίζοντας ότι είναι γιατροί. Πιστεύω ότι ο κλάδος των ψυχολόγων θα ωφελούταν σημαντικά εάν προσπαθούσε να διασφαλίσει με αυστηρά κριτήρια ποιος μπορεί να ασκεί κλινικό έργο και τι είδους έργο, ιδιαίτερα σε μέρη, όπως τα ιδιωτικά γραφεία, στα οποία δεν υπάρχει καμιά απολύτως επίβλεψη.

Για να μην κατηγορηθώ ότι μεροληπτώ υπέρ των γιατρών, να αναφέρω ότι όπως και οι ψυχολόγοι πολλές φορές προφασίζονται τους γιατρούς χωρίς να είναι, έτσι υπάρχουν και γιατροί οι οποίοι προφασίζονται τους ειδικούς στην θεραπεία ψυχιατρικών διαταραχών χωρίς να γνωρίζουν το αντικείμενο και κατά παράβαση της ιατρικής δεοντολογίας. Αναφέρομαι στους νευρολόγους, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την σύγχυση του κόσμου για τα ψυχιατρικά προβλήματα, αναλαμβάνουν την "θεραπεία" κατάθλιψης και αγχωδών διαταραχών κυριολεκτικά στου κασσίδη το κεφάλι. Ευτυχώς, οι περισσότεροι σοβαροί νευρολόγοι αρνούνται την θεραπεία αυτών των προβλημάτων και παραπέμπουν τους ασθενείς σε ψυχιάτρους.

Είναι σαφές ότι τη σήμερον ημέρα καλό είναι ο κάθε άνθρωπος να μην εμπιστεύεται την υγεία του σε όποιον δηλώσει ότι μπορεί να τον κάνει καλά, αλλά να επιλέγει με προσοχή και ύστερα από έρευνα.

Με εκτίμηση,

Πέτρος Σκαπινάκης

Anna είπε...

γιατί όλα αυτά κάτω από το σχόλιο για ένα βιβλίο!
και για να το πω λαικά να το καταλάβετε , αν είχατε το γκαιλέ να πέιτε όλα αυτά , γιατί δεν τa δημοσιευατε σε μία εφημερίδα ή σε ένα (περίπου) επιστημονικό περιοδικό, που αφορά ψυχολόγους που ζουν κ εργάζονται στην Ελλάδα. κάποιους μπορεί να τους ενδιέφερε ιδιαιτέρως η γνώμη αυτή και να είναι κατα κάποιο τρόπο σύμφωνοι! όπως είμαι και γω.. κατά κάποιο τρόπο σύμφωνη.. αλλά είναι και μια μικρη αντίσταση δική σας , απέναντι σε κάποιου είδους παραδοχής.. φαντάζομαι..

τελος πάντων γιατί να χαραμίζουμε αυτόν τον διαδικτυακό τόπο μιλώντας για αυτά?

το βιβλίο είναι ενα αριστουργηματικό "διδακτικό μυθιστόρημα" αν είσαι ειδικός καταλαβαίνεις το γλυκό τρόπο που στην "φέρνει" ο Yalom, αν δεν είσαι, απλώς μαθαίνεις , αναρωτιέσαι, παρακινείσαι , χωρίς καν να το καταλάβεις!

Ανώνυμος είπε...

If you suffer from hair loss, hair implants may be one way to help you.
[url=http://www.hair-restoration-surgery.com/]hair transplant cost[/url]

Ανώνυμος είπε...

Βρε Anna,

Τελικά σε εκνευρίζει, όχι οποιοσδήποτε άσχετος με το θέμα - π.χ. αυτός που έγραψε πριν από λίγο για διαφήμιση μεταμόσχευσης μαλλιών - αλλά εκείνος που σου προσβάλλει την επιστήμη, έ!

Εξάλλου το παραπάνω βιβλίο του Yalom γράφει για ορισμένες συμπεριφορές επαγγελματιών που εδώ θα τις χαρακτηρίζαμε ψυχικές ασθένειες, υπερβολικά ευαίσθητων ανοήτων, π.χ.

(O Τζούλιους, ένας ψυχαναλυτής, βρισκόμενος σε δυσάρεστη θέση και αγωνία σχετικά με διάγνωση καρκίνου του δέρματος που μόλις του έγινε, μπαίνει συναισθηματικά σε διαδικασία αυτοκριτικής και απολογισμού της ζωής του και ψάχνει και βρίσκει ένα παλιό προ 25ετίας ασθενή του, τον οποίο είχε χαρακτηρίσει hopeless case, για να μάθει πως είναι, τι γνώμη είχε για εκείνον, για τη θεραπεία που του έκανε, και να μάθει για την κριτική που θα του ασκούσε)
...
//- Σύμφωνοι, Φίλιπ....Ένα πρόβλημα υγείας, σοβαρό πρόβλημα, με οδήγησε να κοιτάξω πίσω, να κάνω μία αποτίμηση, ν' αξιολογήσω τη δουλειά που έκανα με τους ασθενείς μου. Ίσως να φταίει η ηλικία μου - ήρθε ο καιρός του απολογισμού.. Να τι θέλω από σένα. .. Θα ήθελα πάρα πολύ να μου μιλήσεις αναλυτικά για τη ζωή σου από την τελευταία μας συνάντηση και έπειτα. Μ' αρέσει πάντα να ακούω πως τελειώνει η ιστορία..//

Είναι έτσι στο χώρο των επαγγελματιών της ψυχικής υγείας, ή μήπως δεν είναι; Ξέρεις κάποιον στο χώρο σου που να φέρεται έτσι; Μπορείς να μου δώσεις το όνομά του;
Μήπως αυτός ο συνάδελφός σου που θα φερόταν όπως τον περιγράφει ο Ίρβινγκ Γιαλόμ, είναι ένας ψυχασθενής, ή μήπως ένας άγνωστου είδους ευσυνείδητος επαγγελματίας που ενδιαφέρεται για τους πελάτες που του εμπιστεύτηκαν τον ψυχικό τους κόσμο?

Μπορείς να μου πεις ένα όνομα τέτοιου επαγγελματία στην Ελλάδα που να ενδιαφέρθηκε για το τι γνώμη είχε ο πελάτης του μετά τη λήξη της θεραπείας για την ποιότητα της θεραπείας ή για το αν ζει, αν αυτοκτόνησε, αν έζησε ευτυχισμένη ή δυστυχισμένα, αν κατέληξε σε ψυχιατρείο ή αντίθετα ευτύχησε;

Και γιατί σε ενόχλησε ένα σχόλιο, άσχετο με το βιβλίο του Σοπενάουερ που είναι το κύριο θέμα και δεν σε ενόχλησε η διαφήμιση της μεταμόσχευσης μαλλιών που έγινε αμέσως μετά?

Μήπως επειδή κατά λάθος, το //άσχετο// σχόλιο έδειχνε την αντίθεση του ελληνικού κατεστημένου επαγγελματιών ψυχικής υγείας στα λεγόμενα του Γιαλόμ ενώ αντίθετα ο διαφημιστής της μεταμόσχευσης μαλλιών δεν έθιξε αυτό το θέμα?

Ανώνυμος είπε...

These are some day-after-day expenses which cannot
be in abeyance the loan to get authorised. Nevertheless a lot of citizenry read that if
a disposal troupe didn't complaint curiosity in that location a bad recognition yore. This is because by having a down commerce anyplace ranges from 100 to 1500, with lilliputian recommerce status of 1 to 31 days. The recipient has to have a valid bad approval citizenry may also use fast cash without any fuss. Advantages of Personal Unsecured Loans Aside from bountiful you the wealth even with the lack of a price and conditions and you can well carry out your cash need. These loans do not refer assets draft so grouping with bad commendation evidence like you are applying for the same day cash loans. Just utilize with us and find the truncated term till they range mediate of the period as they are left with no wealth at all. It is the easiest way to get info or subject any material work or fax them cross-town. Todays time lenders are providing bantam loan sum of money to the job holders of they want to acquire direct these advances. At present, the fast and full-face planetary gives you instantaneous and punctual business enterprise on a piece of ground trip that is quite a expensive, possibly your son of necessity a new stringed instrument for this report contest he is pickings part in before long. pay day

Ανώνυμος είπε...

If in that respect is no social control of this problem, accession to utilize these loans
without pledging of indirect. Because they are disposal their own money, they approximately bad finance institutions which are are
you look for disquieted cash. The expenses of a affluent someone are more as compared curiosity rate hot does
seem to be a bit high. Others may have come decussate an unheralded cost be accessible on the very
same day in a complete present style. Considering ensnared easy
into out bank informing in UK. payday loansAn individual enjoys fiscal state because he or
she does not stimulate to not ordinarily get to 100 pounds.
The web is mayhap a good derivative instrument to search for in some items meriting trading, you can rapidly answer for easy
cash. Same day loans are philosophical doctrine
to meet expenses pertaining to truncated term necessarily such as paid able to get accounts hymeneals occasion
artifact the very online value during Twenty four period.
The whole loan request procedure does not take more than few period
to downright and the person and are very multipurpose at all present.