Κυριακή, Μαρτίου 11, 2007

Νταν Μπράουν, Κώδικας Ντα Βίντσι

Ένα βιβλίο έξυπνο, αστυνομικών προδιαγραφών με σκηνικό όμως μυστικές αδελφότητες, κώδικες κ.λ.π. Όπως γράφει και ο ίδιος ο συγγραφέας, βασίζεται σε κάποια ιστορικά δεδομένα πραγματικά, όπως είναι το «Κοινό της Σιών» (μυστική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1099), και η θρησκόληπτη φανατική «σέκτα» Opus Dei της οποίας οι οπαδοί υποβάλλονταν σε μεθόδους πειθαναγκασμού (π.χ. «σωματικό εξαγνισμό»). Έτσι, πέρα από την πλοκή που είναι συναρπαστική, ενδιαφέρουσα (μέχρι που σου κόβεται η ανάσα), υπάρχει κι ένα ενδιαφέρον «φιλολογικό» γιατί μας μεταφέρει σ’ έναν κόσμο μυστικών τελετών, σημαδιών, κωδίκων, αιρετικών πίστεων κ.λ.π., άγνωστο σ’ εμάς, αλλά όπως φαίνεται πολύ ισχυρό.
Προσωπικά δε θέλησα να δω κανένα στοιχείο θρησκευτικής προπαγάνδας, γιατί οι εκκλησιαστικές και οι δογματικές έριδες είναι κάτι που με αφήνει παγερά αδιάφορη.
Βέβαια, η υπόθεση λίγο παρατραβάει, αποκτά στοιχεία περιπέτειας εξεζητημένης (διαφυγές, κυνηγητά, μεταστροφές, συμπτώσεις, κ.λ.π) ενώ δεν υπάρχει ιδιαίτερη λογοτεχνικότητα (γραφή ενός καλού, αξιοπρεπούς αστυνομικού μυθιστορήματος). Το ότι εξελίσσονται παράλληλα πολλές ιστορίες και σταματούν στάνταρ σ’ ένα σημείο κορύφωσης της αγωνίας, θυμίζει τεχνική καλοστημένου σήριαλ.
επιμέλεια: Παπαγγελή Χριστίνα

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Σε γενικές γραμμές συμφωνούμε για το βιβλίο και κυρίως για το φιλολογικό του ενδιαφέρον αλλά μήπως υπερβάλλετε για την σπουδαιότητα της πλοκής του;;Κουράζει σε αρκετά σημεία και πολλές φορές όταν έρχονται απανοτά τα "σπουδαία" γεγονότα δεν δίνει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να επεξεργαστεί τα δεδομένα. Έτσι τουλάχιστον ένιωσα εγώ. Εν ολίγοις θα το χαρακτήριζα ένα καλό(απλά καλό) αστυνομικό μυθιστόρημα.
Άννα

αναγνωσεις είπε...

όχι βέβαια, δε θεωρώ ότι η πλοκή ήταν πολύ σπουδαία. Όπως το λες, είναι ένα έξυπνο βιβλίο, που τραβά το ενδιαφέρον. Ίσως η εντύπωση ήταν τέτοια γιατί το διάβασα όταν δεν ήταν πολύ γνωστό ακόμα, δεν είχα ακούσει τίποτα σχεδόν γι΄ αυτό, και ήταν μια ευχάριστη έκπληξη η συναρπαστική του υπόθεση

δεισιδαίμων είπε...

συμφωνώ απολύτως, πολύ κακό για το τίποτα! αυτό αποδείχτηκε με τα επόμενα βιβλία που κυκλοφόρησαν κι ήταν κακιστες απομιμήσεις

christina είπε...

μια εβραικη μπαρουφα ενος υπολελειμενου εβραιου προσπαθησα να το τελειωσω (για να εχω αποψη με ηρεμιστικα)

Ανώνυμος είπε...

συμφωνω απολυτα με την christina